Rodzaje atrybutów w bazach danych.

PROSTE – opisy obiektów za pomocą przyjętych typów prostych w formie tekstu, liczby, łańcucha, daty.

Atrybuty proste w bazie danych zapisane są w formie kolumn w tabeli.

Dzielimy je na :

- zwykle

- multimedialne (OLE, zdjęci, muzyka, fil, tabela Accessu, dokument Word…)

ZŁOŻONE

- wielowartościowy- rozumiany jest jako kolekcja w postaci list, zbiorów, tablic. Przyjmuje określoną wartość z istniejącej kolekcji.

Może być użyty jako atrybut prosty.

Typy relacji miedzy tabelami danych.

1. Relacja jeden do jednego - każdy rekord w tabeli A może mieć tylko jeden dopasowany rekord z tabeli B, i tak samo każdy rekord w tabeli B może mieć tylko jeden dopasowany rekord w tabeli A. Można go używać do podziału tabeli z wieloma polami, do odizolowania części tabeli ze względów bezpieczeństwa, albo do przechowywania informacji odnoszącej się tylko do podzbioru tabeli głównej.

2. Jeden do wielu – (najbardziej powszechny). Rekord w tabeli A

- wiele do wielmoże mieć wiele dopasowanych do niego rekordów z tabeli B , ale rekord B ma tylko jeden dopasowany rekord w tabeli A.

3. Wiele do wielu – rekord w tabeli A może mieć wiele dopasowanych do niego rekordów z tabeli B i rekord w tabeli B może mieć wiele dopasowanych do niego rekordów z tabeli A.

Modele baz danych:

Proste modele baz danych – dane zorganizowane w strukture rekordow zgrupowanych w plikach

Klasyczne modele danych, naleza do nich:

hierarchiczne – jest pewnym rozszerzeniem modelu prostego, opartego na rekordach skladajacych sie z pol i zgrupowanych w plikach

sieciowe – niewiele odbiega od hierarchicznego,operowanie danymi ma charakter proceduralny

relacyjne – kazda relacja jest jednoznacznie okreslana przez swoja nazwe; kazda kolumna w relacji ma jednoznaczna nazwe.

W przypadku zastosowania nieprawidłowego modelu mogą też pojawić się przerwy, czy nachodzenie treści sąsiednich kwadratów na siebie. Do kalibracji możliwe jest zastosowanie różnych modeli transformacji, najczęściej wykorzystywane są:

Transformacja Helmerta

Najprostszy model pozwala na przesunięcie, obrót i zmianę skali. Eliminuje wpływu skurczu mapy i błędy w

minimalnym stopniu, nie zmienia kształtu i nie deformuje, obliczone odchyłki na punktach łącznych mogą służyć do szybkiego znalezienia błędów grubych. (minimalna liczba punktów:2, otrzymujemy wtedy zerowe

błędy).

Transformacja afiniczna

W większym stopniu eliminuje błędy skurczu mapy i przypadkowe, zmienia kształt rastra, jeśli punkty są skupione w jednym miejscu arkusza możemy w sposób znaczny zdeformować raster (minimalna liczba

punktów:3).

Kalibracja rastra

Każda mapa jest w jakiś sposób zniekształcona (oryginał na folii, papierze, planszy), dodatkowo sam proces skanowania wprowadza dodatkowe błędy (zarówno przypadkowe i grube). Proces eliminacji tych błędów i wpasowania w układ geodezyjny czyli nadania współrzędnych dla każdego punktu rastra nazywamy kalibracją rastra. Ogólnie rzecz biorąc kalibracja jest transformacją z układu rastra do układu geodezyjnego. Zależnie od wybranego modelu transformacji możemy eliminować w mniejszym lub większym stopniu błędy rastra. Wybierając nieodpowiedni model możemy też zadziałać w drugą stronę czyli zdegradować jakość oryginału.